TOUR COUNTDOWN
  • 00

    Dagen

  • :
  • 00

    Uren

  • :
  • 00

    Min

  • :
  • 00

    Sec

Frans Bekker

Ome Joop's Tour de Frats 1961 Frans Bekker mijn herinneringen aan Ome Joop’s Tour.

Vanuit mijn jongensjaren staat mijn deelname aan Ome  Joops Tour nog goed in mijn geheugen. Het was 1961. Ik was 13 jaar en woonde in het spijkerkwartier.  Het was toen nog niet normaal dat iedereen op vakantie ging. Mijn vader en moeder werkten op de markt. Het grootste vertier was voetballen op straat. Iedere wijk had wel zijn voetbalteam. Ik speelde met mijn vrienden vaak op het veldje aan de van Slingelandstraat, ook wel het brandweerveldje genoemd. Het was een hele gebeurtenis als wij een wedstrijd tegen een ander wijk speelden. Via deze wedstrijden kwamen wij terecht op het ronde weidje in het Sonsbeekpark. Daar werd iedere zondagochtend gevoetbald onder leiding van Ome Joop Legerstee. Ik heb  mij toen ook aangemeld voor de fietstocht. Dat was toen nog “Tour De Frats”Er reden toen ongeveer 100 jongens mee. De tour werd begeleid door 1 volkswagenbusje . We overnachten vaak in een boerderij.  Op het moment dat wij bij een boerderij aankwamen moest de schuur nog vaak ontruimd worden van varkens en koeien en sliepen wij op  vers hooi.Douchen was ook geen dagelijkse aangelegenheid en laten we het maar niet hebben over en toilet. Bij aankomst kregen een paar deelnemers de opdracht om een latrine te graven. Een latrine is een diep gat omgeven door een zeil.Dat was de plaats waar je boven kon hangen om je behoefte te  doen. 

Onderweg kregen we vaak een glas ranja. Dat was een hele traktatie. Voor de meeste deelnemers was het niet normaal om limonade te drinken. Ranja werd meestal alleen op verjaardagen gedronken. Ik kan mij ook nog herinneren dat mijn ploeg  gesponserd werd  door  “Amstelbier” en dat wij de laatste nacht doorbrachten in een fabriekshal van Nobo spritsen te Ede.

De tour duurde van maandag tot zaterdag en het ging niet altijd om snel te fietsen. Zo ging de 1e etappen over de postbank en werd er een tijdrit van een steile bult gehouden. Niet de snelste maar de langzaamste werd gehuldigd. Het was vroeger ook normaal dat er en fiets op de groei werd gekocht. Je  was namelijk in de  groei.  Er werd dan een groter model fiets gekocht zodat je er meer jaren gebruik van kon maken. Ondanks dat het zadel op de laagste stand stond, was het niet mogelijk om bij de trappers te komen. Dit probleem werd opgelost door de trappers te voorzien van houten blokken. De fietsen werden een week voor de tour gecontroleerd. Deze controle werd gehouden op het Onder Langs.

Het komt nu nog regelmatig voor dat ik op de radio het liedje “Kom van de Dak af “ hoor van Peter Koelewijn. Dat was in 1961 een tophit.

Bij het aanhoren van dit liedje komen automatisch de herinneringen van “Tour de Frats” weer naar boven. In het jaar 2000 werd ik weer herenigd met Ome Joops Tour. Als wijkagent kreeg ik contact met Marcel Legerstee. Ik heb Marcel 14 jaren mogen begeleiden. Ik heb dit met heel veel plezier gedaan.  De herinneringen zijn onuitwisbaar.

Als wijkagent had ik veel contacten met volksbuurten in Arnhem.  Veel kinderen uit deze buurten hebben wij kunnen laten deelnemen aan OJT en dat was1 van de doelstellingen die de vader van Marcel vroeger ook had. Wij hebben ook deelnemers gehad waarvan wij al wisten dat deze kinderen geen toekomst hadden omdat zij in een crimineel nest opgroeiden.

Als oud politieman kom ik deze ex deelnemers op veel oudere leeftijd nog wel een tegen.

Zij hebben het dan nog steeds over de tour aangezien dat de enigste vakantie was die zij als kind hebben meegemaakt.

Nog veel OJT jaren toegewenst door

Frans Bekker.