TOUR COUNTDOWN
  • 00

    Dagen

  • :
  • 00

    Uren

  • :
  • 00

    Min

  • :
  • 00

    Sec

Mart Smeets

 

IK BEN NOOIT WIELRENNER GEWEEST.

Het moet ergens in de beginjaren vijftig geweest zijn. Ik woonde net nog wel of net niet meer in Arnhem en werd door mijn opa meegenomen naar de Koningsstraat. Daar vond de start plaats van een fietsevenement voor de jeugd, zo had hij verteld.

Wist  ik veel wat dat was. Jongens op knoerharde fietsen, goed  stoer en ik stond  erbij en keek ernaar. Wilde ik dat ook ? Daar weet ik nog steeds geen antwoord op.Ik ben nooit wielrenner geweest, reed wel in Arnhem tegen de bulten op, heb het ook nog een paar jaar op een mooie racefiets gedaan (een klimmer is in mij niet verloren gegaan!!), maar een echte fietser ? 

Neen. Ik keek graag, keek en analyseerde. Dat moet ik toen, in die tijd dat geluk nog heel gewoon was, ook gedaan hebben, want als ik herinner me de beelden nog.

Ik weet nog wat en wie Ome Joop was, ik weet ook nog hoe enthousiast mijn (zeer sociale) grootvader over dit plannetje vertelde: dat het goed was voor de jeugd om te fietsen, dat het gezond was en dat voor diegenen waar thuis niet zo veel geld was dat ze er op deze manier ook nog een paar per jaar uitkonden.

Dat zijn allemaal herinneringen. Het verbaast me aan de ene kant niet dat die fietstocht steeds bestaat.Wat goed is, blijft.Met graagte zwaai ik alle deelnemers en organisatoren een hartelijk “doorgaan mannen” toe. Het is goed dat jullie fietsen en organiseren. Fietsen is bewegen en dat doen we met zijn allen veel te weinig.

Blijf daarom doortrappen en doororganiseren.   Dan komt het met de wereld ook nog wel eens goed.

Mart Smeets