TOUR COUNTDOWN
  • 00

    Dagen

  • :
  • 00

    Uren

  • :
  • 00

    Min

  • :
  • 00

    Sec

Oorlog net ten einde.

We schrijven het jaar 1950. De oorlog is nog maar net ten einde. De Nederlandse jeugd beleefde jarenlang bange dagen. Na de eerste vreugde over het einde van de oorlog keert de realiteit terug. Tussen de puinhopen moeten kinderen zich zien  te vermaken. Een troosteloze aanblik. Joop Legerstee sr. en agent van Veldhoven konden dit niet aanzien en besluit voor de Arnhemse jeugd wat vertier te organiseren. Wat begon met straatvoetbal op de 'ronde weide' in Sonsbeek mondde uit in een jaarlijks terugkerend fietsevenement voor kinderen van 10 tot en met 12 jaar.

 In haar knusse woonkamer zit moeder Legerstee samen met haar zoons Joop en Marcel herinneringen op te  halen aan het allereerste begin van "Ome Joop's Tour". "Ach, zo vlak na de oorlog hadden de mensen niet veel", verzucht  ze. De kinderen probeerden zich tussen de  ruïnes te vermaken. Mijn man zag dat en vond dat we  daar iets aan moesten doen. Hij organiseerde toen voor de buurtkinderen een straatvoetbaltoernooi. De kinderen waren daar zo enthousiast over en de animo was zo groot, dat het straatvoetbaltornooi werd  uitgebreid. Mijn man koos toen voor de 'olympische  Spelen' met hardlopen, hoogspringen, touwtrekken,  enzovoort. De prijsuitreiking kreeg een officieel tintje. De winnaars mochten op het 'schavot' staan en werden gehuldigd." Agent van Veldhoven, die zelf in Sonsbeek woonde, werd er bij betrokken om de jeugd en de spelen in goede banen te leiden.

Krakkemikkige fietsen

Op een mooie dag maakten vader en moeder Legerstee een fietstochtje. Op de posbank aangekomen, praatten ze wat over jeugd en ontspanning. "Op die dag daar op de postbank kreeg mijn man het idee om een fietstour voor de kinderen te organiseren", weet moeder Legerstee zich te herinneren."Maar dat was eenvoudiger gezegd dan gedaan",vult zoon Joop aan. "In die dagen was een complete fiets een zeldzaamheid. Een van de eerste deelnemers, Bennie Pas, hoorde van dit idee. Hij had nog een oud fietsframe zonder wielen. Die wielen tikte hij ergens op de kop en zo trok hij naar mijn vader om te vragen of hij mee mocht." Die eerste keer gingen niet minder dan zestig kinderen met de Tour mee. Ze moesten dan wel een goed schoolrapport kunnen laten zien aan vader Legerstee. Een week voor het evenement werden de fietsen gekeurd. "Maar dat was een wasseneus", verteld Marcel. "Die fietsen bleven krakkemikkige vehikeltjes. Wel werden de rijwielen op de lengte van de kinderen aangepast door blokjes op de pedalen te monteren".  

Van kleins af aan mee

Toen eenmaal het idee van een kinderfietstocht was geboren, werden ook Joop jr. en Marcel van kleins af aan erbij betrokken. "Ik ben zelf jarenlang meegegaan tijdens de Tour", aldus moeder Legerstee. "Mijn kinderen wilde  ik niet thuis laten. Dus Jopie fietste mee en Marcel nam ik in de reiswieg mee. Zo vergroeide de twee broertjes Legerstee al sinds hun jongste kinderjaren met de Tour van hun vader. Joop: "In de eerste jaren kwam de Tour niet verder dan de provincie Gelderland.