Arnhem kwam niet ongeschonden uit de tweede wereldoorlog. Dat betekende na 1945 handen uit de mouwen steken en hard werken om de stad weer op te bouwen. De vijftiger jaren zijn moeilijk, de lasten zwaar. Zeker in gezinnen met weinig financiële middelen komen kinderen veel te kort. Ze hebben weinig om thuis mee te spelen en zoeken hun vertier op straat. En dat is niet zonder risico’s. Normvervaging, elkaar opjutten om dingen te doen die niet door de beugel kunnen, zijn schering en inslag. In het uiterste geval betekent het zelfs stelen. Anders gezegd, pikken wat je krijgen kunt!

Bescheiden begin

Maar van begin af aan wordt de trip méér bekend onder de naam Ome Joop’s Tour. Aanvankelijk is de opzet van de provinciale tocht heel bescheiden. Maar het voor die tijd opmerkelijke initiatief slaat geweldig aan. En dat geldt vooral voor de kinderen en hun ouders. Voor hen is het ten slotte ook bedoeld! Voor menig kind is het de enige, echte vakantie van het hele jaar. De gelukkigen zijn er eens helemaal uit. Ze komen in een andere omgeving en ontmoeten nieuwe mensen. Ouders, die hun kroost weinig kunnen geven gezien de economisch sobere omstandigheden, zijn dolblij met het goede en goedkope alternatief. Zij waarderen het initiatief dat hen door enthousiastelingen wordt geboden. In eerste instantie rijden alleen jongens mee in de tour.

Sinds de jaren tachtig maken ook meisjes deel uit van de bonte stoet. Het kost de meiden in ieder geval weinig moeite zich aan te passen.
07 ome joops tourJPG
Er zitten inmiddels vele foto’s in de archieven van Ome Joop’s Tour. Daaruit blijkt overduidelijk, dat ook in het prille begin veel belangstelling voor het initiatief was. Oude Arnhemmers, die de start van de eerste ronden meemaakten, kunnen er smakelijk over vertellen. Het was iets waar op velen hadden gewacht. Er werd toen maar weinig voor kinderen georganiseerd. Velen maakten zich daar zorgen over. Het enthousiasme van de jeugdige wielrenners slaat over op nog meer volwassenen.
Ome Joops Tour in Nederweert 7

Naamsveranderingen

De Tour wordt een onvervalste jeugdtraditie! De officiële naam wijzigt een aantal malen in: Tour der Verenigde Naties (om verbroedering tussen mensen te symboliseren) en Tour de Frats (verbastering van Tour de France). Sinds 1986 hanteert men de oude, vertrouwde naam. Daarmee doet men recht aan de man die destijds als initiatiefnemer een belangrijk stempel drukte op dit jeugdevenement. Door deze duidelijke en originele aanduiding zijn verwisselingen met andere jeugdwielerronden uitgesloten.
De beide zonen van Joop Legerstee en tientallen andere vrijwilligers doen er alles aan om het spoor van Ome Joop te blijven volgen. En dat is nu eens niet letterlijk bedoeld. Want de routes die de kinderen nu afleggen zijn danig veranderd en uitgebreid. De naamgever van de tour vindt tevens figuurlijk navolging.

Ook nu nog gaat het in Ome Joop's Tour om het kweken van kameraadschap, het betonen van hulpvaardigheid en tolerantie.

Doorzoek de site